Homepage Drugs Trip Reports Verslaving Stimulanten Verdovende Middelen Tripmiddelen More...

Zamnesia banner   Drugs testen banner

12g High Hawaiians: De verboden tuin

Voor al je psychedelische avonturen.

12g High Hawaiians: De verboden tuin

Berichtdoor Oblivion95 » ma dec 16, 2013 6:49 pm

Wie: Ik (V) , M, J en D.
Wat: Truffels High Hawaiians (12g)
Waar: In de natuur
Wanneer: Begin Juni
Geschreven: 20 juni 2013

Dit is mijn eerste trip report. Hiervoor had ik al eens een erg kleine portie Atlantis geprobeerd, waarna ik lichtjes high werd. Ik dacht dat ik wist wat het effect van truffels dus waren maar ik had het mis. Omdat het effect me een beetje tegenviel heb ik de High Hawaiians gepakt, de sterkste die we konden vinden.
Ik heb voor deze trip ook nooit iets anders gebruikt, ook geen wiet. Het was een hele sterke trip en doordat ik nog 0 ervaring had, was dit echt een eye opener.
Vanwege de lengte is het opgedeeld in hoofdstukken. Enjoy :)

H1: One Small Step
H2: Stairway to Heaven
H3: Plains of Eternal Magic
H4: Beyond Heaven and Hell
H5: Back on Earth


One Small Step

M, D en ik hadden onze examens een week geleden afgerond en we hadden ons al enorm verheugd op om eindelijk weer te gaan truffelen. Het was ook een mooie dag, ongeveer 20 graden, de lucht was heel helder en hier en daar waren wat kleine wolkjes te zien. Ik was overladen met een goede hoeveelheid positieve energie en spanning, ik had er enorm veel zin in. De vorige trip vond ik chill, maar wat ik niet wist is dat het toen eigenlijk helemaal niet werkte en dat ik gewoon lichtjes stoned/high was. Zonder dat ik het wist begon ik aan misschien wel de bijzonderste ervaring in mijn leven.
Ik had samen met M en D afgesproken voor de Albert Heijn. We hebben hier water en ice tea gekocht, wat koekjes, Doritos voor bij de truffels en pizza’s voor in de avond. Vervolgens zijn we naar J gefietst, wat nog zo’n 10 km fietsen was.
Toen we daar aankwamen hebben we meteen de truffels uit de koelkast gehaald.
J heeft een mooi oud huis met een mooie natuurlijke tuin eromheen. We zijn in de tuin op het terrasje gaan zitten. J is vervolgens de truffels in kleine stukjes gaan hakken, en toen kreeg iedereen een bergje gehakte truffels, ik 12g en de anderen 18g (ze hadden al vaker getruffelt). In tegenstelling tot de rest vond ik vond te truffels helemaal niet vies, en met de Doritos waren ze prima weg te werken. Vooral J vond ze supersmerig, was aan zijn gezicht af te lezen.
Meteen nadat we deze Hawaïaanse tripknollen hadden genuttigd zijn we vertrokken.
Ons idee was om de wijde wereld in te trekken en met volle teugen te genieten van de mooie natuur daar, namelijk het hoge bos, de velden en de bloemenweides. M, D en J hadden al een keer in dit bos getript en het was hun erg goed bevallen.
Ze wisten hierdoor ook al een route.

Stairway to heaven

We staken de straat over, liepen over een paadje naar een klein ijzeren bruggetje, en toen we die over waren stonden we al in het bos.
Nadat we ons een weg door de wildernis heen hadden gevochten kwamen we aan bij een omgevallen boom, die op een helling stond.
Hier gingen we even zitten.
Dit was ongeveer 15 of 20 minuten na het eten. Ik moest echt enorm lachen om sommige kleine dingen. Ik vond het wel spannend maar ik stond helemaal open voor de onbekende magische effecten.
Onderaan de helling zag ik, tussen de bomen door, een grote bloemenweide.
Daar wilde ik heel graag heen, zodat ik ook naar de wolken kon kijken en van het licht kon genieten, want in het bos was het natuurlijk wat donkerder. We konden er alleen niet meteen naartoe omdat er aan de rand van de weide veel brandnetels stonden, maar J D en M wisten een plek zodat we wel die weide in konden.
Nadat we vijf minuutjes hadden uitgerust op de boom, zijn we verder gegaan. We waren een klein half uurtje verder, en het effect was al sterker als mijn hele vorige trip bij elkaar. Ik wilde dit vertellen aan mijn maten, maar woorden ontbraken mij. M en J stonden stil bij een boom, D zat bovenop de helling, helemaal bovenaan, te genieten.
Ik wilde graag naar de weide, en ik zag een plekje waar ik erdoor kon, maar ik moest eerst onder wat takken door. Het leek net een tunneltje van takken, dat steeds smaller werd. Op mijn knieën kroop ik door deze kaboutertunnel heen.
Toen ben ik brandnetels gaan weghakken, maar J en M riepen mij dat ik terug moest komen, omdat we bij elkaar moesten blijven, teleurgesteld liep ik terug, maar ik wist dat ze gelijk hadden. D riep me, en vroeg of ik bij hem kwam zitten.
Het mooie was, dat in het dorp mensen muziek maakten.
Ik kon moeilijk horen wat het nou echt voor muziek was, want het veranderde de hele tijd, maar het klonk heel natuurlijk. Het klonk alsof met instrumenten werd gespeeld zoals een steeldrum, djembé en didgeridoo.
Het klonk echt heel mooi. Ik rende de helling op naar D, maar ik stopte halverwege, en ik keek om naar beneden naar M, en ik zag dat ook hij genoot van de live achtergrondmuziek.
Op een of andere manier dacht ik dat ergens in een veld een groep hippies deze muziek maakten, en ook aan het truffelen waren. Zij waren het grote voorbeeld voor de hele wereld vond ik op dat moment.
Ik kwam aan bij D, en ik ging zitten. Kleuren waren al wat scherper en contrast rijker. Ik ging achterover liggen, en boven me zag ik in het dak van bladeren prachtige visuals, soort van mandela of kaleidoscoop achtige patronen, gemaakt van blaadjes en takken. Meteen realiseerde ik me: dit zijn nou die visuals, dit was precies hoe ik het wilde.
De bladeren gingen een beetje heen en weer door de lichte wind die er stond, en het leken allemaal kleine windmolentjes, beetje zoals dat windmolentje van de teletubbies. Toen sloot ik mijn ogen en ik zag allemaal 2-dimentionale patronen.
Soort van Snake, maar dan met heel veel snakes. M en J kwamen ook de helling op.



Ik ging rechtop zitten en ik zag M aan komen. Zonder iets te zeggen keken we elkaar aan, en aan z’n blik zag ik dat hij dacht: Dit is fantastisch. Het bladerdak was veel minder dicht omdat we hoog stonden dus de wolken waren goed te zien.
Ik wees M op een wolk, en vertelde wat ik zag. Samen keken we naar deze mooie wolk, die de hele tijd veranderde van vorm. We waren nu bovenop de helling. Voor ons was een bospad en daarnaast een veld met koeien in de verte.
Hier zijn we gaan zitten.
D had de Doritos meegenomen en haalde die uit zijn tas, maar ik hoefde niets. De plek waar we zaten was onbeschrijfelijk. Ik word nu gewoon al gelukkig als ik terugdenk aan dat moment dat we daar zaten, in dat stukje hemel, dat helemaal voor ons vieren was. M stond rechtop, en het leek net alsof hij ver van me afstond terwijl er in werkelijkheid maar zo’n 4 meter tussen ons was.
M keek om zich heen, en bewoog zijn mond. M was een uil.
Een grappige vriendelijke bosgeest, die eruitzag als een uil. Zeker al duizenden jaren woonde hij in dit bos, dacht ik. Die blije uilenkop met grote ogen, tussen de bomen en de zonnestralen die het bladerdak doorbraken, was echt te gek.
Alles straalde een vriendelijk soort warmte af. Prachtig was dat, alsof we aan het chillen waren in de hemel.
Dit was denk ik zo’n uur na inname.Toen besloten we verder te gaan, het pad af, aan de andere kant van de helling dat naar beneden ging. Ik liep het pad af, en zwaaide mijn armen van links naar rechts langs mijn lichaam. Op de grond lagen kleine takjes, met een felle kleur, die als dolfijnen opdoken uit de grond en weer terug erin doken. Het leek wel een 3D film.
Er was echt veel meer diepte in alles. Als malloten liepen we verder het pad af. Tot dat we op de plek kwamen waar we die mooie bloemenweide binnen konden, waar ik zo naar verlangde. Eindelijk stonden we daar, aan de hemelpoort.


Plains of Eternal Magic:

Deze grote open plek was een weide van gras dat zeker tot aan je knieën kwam en stond vol met gele bloemetjes.
Er stond een enkele kleine boom. De hele weide was omringt door grote bomen, en een rivier.
Ik zette een stap op het smalle paadje dat het veld doorkruisde. Opeens was alles ook super licht.
Nu we in deze wijde waren kreeg ik een sterk euforisch gevoel en meteen tripte ik een stuk harder.
Eindelijk uit dat donkere bos. Ik bleef even staan, met D M en J aan mijn zij. M had een stok meegenomen, en ik vroeg of ik die even mocht lenen.
Dat mocht. Ik hield de stok als een geweer vast en ik had mijn oog langs de loop.
Deze stok leek wel 10 meter lang, of nog langer. Ik keek langs de stok naar de weide.
Wat was dat toch mooi.
Ik gaf de stok terug en ik huppelde als een gelukkig kind het veld in. Ik draaide om, en zei tegen M en D dat ze ook moesten komen.
M kwam naar me toe. Ik keek links van me en het gras werd heel intens violet en gloeide helemaal.
Rechts van me stonden ook het hele veld vol met die bloemen, dus echt alles werd helemaal geel. Ik wees M hierop, en met open mond van verbazing stonden we te kijken.
Ik ging in het gras liggen.
Ongeveer honderd meter voor me zag ik de bomen die als het ware een muur vormden om deze verboden tuin.
Grote woudtitanen waren het. Ik zocht een plekje uit en ging midden in het gras liggen. Vanaf hier werd de trip naast de sterke open-eye visuals ook meer spiritueel.
Toen ik lag vormde het gras een soort muur. Ik kon 360 graden om me heen kijken naar die muur.
Het gras omringde me als een cirkel. Ik keek voor me en ik zag hoe de woudtitanen hun al hun blaadjes lieten dansen, als propellertjes.
Het geluid van de wind die door de bomen waaiden was echt om op weg te trippen.
De mooie wereld voelde vertrouwd aan en mijn ego begon al wat te vervagen. Ik draaide me om en ging op mijn buik liggen.
De zon aaide met haar warme lichtbundels over mijn rug en mijn ogen deden zich te kost aan het gras.
Extreem gedetailleerd was dat gras, ik zal elke nerf heel precies en ook die kleine haartjes die op een grasspriet zitten. Net National Geographic of iets dergelijks. Zo super scherp was het.
Ik legde mijn gezicht plat in het gras en tunnels vormde zich voor mijn ogen.
Tunnels door het gras, deze vervormde de hele tijd. Ik tripte hem behoorlijk hard en de OEV's waren zo overduidelijk, dat ik M even riep, want ik wilde wat gezelschap.
Toen zag ik opeens zijn hoofd boven dit kniehoge gras uitsteken. Ik liep naar hem toe en kwam bij hem liggen.
Hij had mijn water in zijn tas meegenomen dus ik vroeg ernaar. Hij opende zijn tas en keek er verbaast in. Ik moest hem echt 4x vragen want elke keer vergat hij wat hij nou wilde pakken.
Onderin de tas lagen 2 oude snoepjes vol met stof en zand, maar ik pakte het eruit en keer er naar en het was heel mooi.
Ik pakte mijn flesje water en ik hield het flesje horizontaal en liet de inhoud heen en weer klotsen, wat echt een heel raar effect had.
Ik legde het flesje weg, en ik zag dat elk blaadje van de woudtitanen en lachend gezichtje had, echt absurd. Toen maakte M een ‘plop’geluid met zijn lippen.
Ik deed het ook, echt honderd keer ofzo. Het voelde gewoon zo goed.
Toen ging ik een beetje beatboxen met de ‘plop’. De bladeren lachten, de zonnestralen aaiden en door de lucht danste een notenbalk met noten in duizenden kleuren. De bomen genoten, alles was gelukkig.
Het kon niet beter. M genoot van de beat, en met een grijns tot aan mijn oren beatboxte ik verder.



Toen dacht ik aan D en J, dus ik riep ze even om te kijken waar ze waren.
D zat verderop in het gras, dus we liepen naar hem toe. Mijn lichaam voelde loodzwaar aan, dus ik wilde weer ergens liggen. Toen zag ik J bij het kleine boompje zitten, dus we liepen daar naartoe. Ik werd een beetje misselijk dus ik wilde zo snel mogelijk ergens liggen en zo min mogelijk praten.
Ik zette mezelf neer tegen de boom naast J. Hij was aan het roken, en de rook die mijn gezicht in waaide voelde als een verstikking. Snel stond ik op en ging ik met mijn voeten naar de boom toe liggen.
M kwam naast mij zitten en pakte ook een peuk en stak hem op. Het geluid van de aansteker (zo’n gas ding met een blauwe vlam) vond ik erg akelig. Ik vroeg M subtiel of hij alsjeblieft niet het bos in brand wilde steken.
Hij is soms knettergek dus ik wilde hem ook niet op ideeën brengen. Ik keek naar J. Zijn gezicht leek op het hoofd van die beelden op het paaseiland. Door de getuite mond vloeide de rook naar buiten, die zich in de lucht vervormde. Ik bleef kijken en dacht aan een nummer van Pink Floyd, What do you want from me.
Het rokende paaseiland hoofd gaf me een rustgevend gevoel. De muziek speelde rustig in mijn hoofd af.
Toen pakte M opeens iets op.
Het was een stuk van een schedel van een koe. Op dat moment kon ik maar niet thuisbrengen wat het was, maar het voelde hard en zwaar. Ik legde het akelige ding weg. ''Wow we zitten hier op een enorm koeienkerkhof!'' zei J. Ik snapte er allemaal maar weinig van en ik begon me ongemakkelijk te voelen.


Beyond Heaven and Hell

D pakten de jodenkoeken uit zijn tas en bood mij ook een stuk aan. Ik had zo’n droge mond dat ik het niet eens kon doorslikken, dus ik heb het gewoon uit mijn mond laten vallen. Het smaakte naar zand, echt smerig. Toen gingen D en J weg van de boom. M bleef bij me.
Ik bleef de hele tijd omhoog kijken, omdat ik de hoeveelheid visuals te overweldigend vond. Het leek me verstandig om dus op dezelfde plek te blijven. Bladeren van het boompje, en de wolken. Boven in de wolken vochten grote wolkenreuzen met Chinese draken. Ik dacht niet meer na als mezelf, maar meer als geheel, heel ingewikkeld uit te leggen. Tijd was gewoon zo'n raar iets.
Ik voelde mezelf een 'iets' dat daar al eeuwen lag.
J en D waren ondertussen een ander veld ingegaan waar koeien stonden. Ik hoorde ze af en toe schreeuwen maar ik wist niet wat er aan de hand was dus dat was erg eng.
Ik dacht dat ze dood gingen, maar ik kon het niet helpen. Ik kon alleen maar hier liggen, en wachten tot het over was.
Op de nabijgelegen landwegen reden auto’s, geluid dat steeds harder en harder werd. Net overkomende gevechtsvliegtuigen, heel storend was dat. Ik probeerde na te denken over dagelijkse dingen in het leven om een beetje grip te krijgen weer op de werkelijkheid, maar voor mijn gevoel was dat mijn vorige leven. Ik was in de vergetelheid, en er was geen weg terug.
Ik was hier altijd al, en zal hier altijd zijn. Ik stelde mezelf gerust dat ik gewoon een boom was. Net als alle andere mensen. Er waren geen mensen, alleen bomen. Bomen zijn heel stevig, dus ik moest zelf ook wel heel stevig zijn.
Ik zou het wel overleven. Ik zuchtte diep. Ik legde mijn handen om mijn buik, en ik voelde mijn vlees vloeibaar worden, het liep gewoon van mijn botten af. M zat in kleermakerszit met zijn gezicht begraven in zijn handen, diep in gedachten. Ik keek op mijn telefoon, 16:30 was het. Voor mijn gevoel een uur later keek ik weer en toen was het 16:31. Onmogelijk, het moest nu echt stoppen. Terwijl mijn gedachtes werden blootgesteld aan de ene na de andere mindfuck, kwamen D en J terug naar de boom.

Back on Earth

Ze stonden bij de boom en zonder dat ik het merkte was ik alweer een stuk minder aan het trippen. ''V tript echt zijn ballen eraf!'' zei J. Ik moest lachen en merkte dat de bodyload weg was en dat ik weer terug zat in de werkelijkheid. Ik kon weer redelijk normaal tegen ze praten en zij ook tegen mij. Ik moest lachen om de grap en herinnerde me weer dat dit gewoon de magische truffels waren en dat ik gewoon mezelf was, en niet een boom, grond, geest of insect of wat dan ook.
We stonden op en ik was zo blij dat ik weer gewoon met mijn vrienden kon praten. We vonden het allemaal nogal te heftig, teveel van het goede. Ik zuchtte diep, erg voldaan, maar ook erg blij dat ik weer met twee benen op de aarde stond. We hebben onze ervaringen gedeeld en hebben bij J thuis de pizza’s gegeten en lekker uitgetript. Wat was ik blij toen ik die avond mijn ouders weer terug zag ! :D

Conclusie

De eerste 2/ 2,5 uur van de trip waren super geweldig fantastisch geniaal. De laaste 2 uren waren helaas onprettig, want ik was lichtelijk misselijk en kon dus niet goed van de visuals genieten. Ik ben ook behoorlijk bang geweest. Als M niet bij me was blijven zitten onder de boom, was ik misschien wel in paniek geraakt. Het geruis van de bomen en het geluid van de auto’s was akelig en hard. Het was gewoon allemaal wat te veel uiteindelijk.
Maar de eerste tweeënhalfuur waren werkelijk onbeschrijfelijk mooi en had ik niet willen missen. Ook is mijn band met deze 3 vrienden nu versterkt voor mijn gevoel.
Ik heb lang niet alles beschreven wat ik heb gezien, maar dan zou deze report ook veel te lang worden. Het was misschien een beetje onverstandig om die sterke truffels te nemen, als 2e keer.
Maar alles is gelukkig goed gegaan, maar ik vond het toch bijzonder om mee te maken, want zoiets als dit zal ik echt nooit meer vergeten.
Dit is een trip waar ik nog dagelijks aan terugdenk (ge-edit in december)
Ik schrijf dit vooral voor mezelf en voor mijn tripmaten, maar ik hoop dat andere mensen deze report lezen en er veel plezier aan hebben (ondanks dat het zo lang is :P)

Peace! :

De foto's heb ik naderhand gemaakt, helaas was al het gras gemaaid en waren de bloemetjes weg :( Maar ik hoop dat het toch wel een goed beeld geeft van deze mooie plek :D !
Laatst bijgewerkt door Oblivion95 op vr jan 03, 2014 12:03 pm, in totaal 3 keer bewerkt.
Avatar gebruiker
Oblivion95
Experimenterende Gebruiker
Offline
 
Posts: 49
Geregistreerd: di dec 10, 2013 4:08 pm

Re: 12g High Hawaiians: De verboden tuin

Berichtdoor Taxi. » ma dec 16, 2013 7:07 pm

Truffels zijn zo machtig mooi :love:
Je hebt een intense beleving gehad lees ik.

Oblivion95 schreef:De eerste 2/ 2,5 uur van de trip waren super geweldig fantastisch geniaal. De laaste 2 uren waren helaas onprettig, want ik was lichtelijk misselijk en kon dus niet goed van de visuals genieten. Ik ben ook behoorlijk bang geweest. Als M niet bij me was blijven zitten onder de boom, was ik misschien wel in paniek geraakt. Het geruis van de bomen en het geluid van de auto’s was akelig en hard. Het was gewoon allemaal wat te veel uiteindelijk.


Het is soms fijn als er een plek is waar je makkelijk ook naar binnen kan. Als je het buiten een beetje zat wordt, dat je ergens binnen op een matras kan liggen.
De misselijkheid is vaak een deel van de bodyload. Ik heb er ook een tijdje last van gehad, het leek een beetje op een kruising tussen misselijkheid en honger hebben. Bij mij hielp het als ik gewoon wat ging doen, gewoon een stukje lopen ofzo en even wat eten en drinken (en geen koeken.. maar bijvoorbeeld fruit, snoeptomaatjes, paprika etc.) Bovendien wordt je snel minder bang als je even weggaat van de plek waar je op dat moment bent, dan kom je meteen in een andere sfeer waardoor je de bange gevoelens snel vergeet. Op dezelfde plek blijven versterkt vaak het ongemakkelijke gevoel en raak je eerder verstrikt in mindfucks.

Ik hoop dat je de truffels nog een keer de kans geeft (misschien een dosis van 10g), want een volledig geslaagde truffeltrip kan echt prachtig zijn.
Dank voor het delen van dit report :wave:
Avatar gebruiker
Taxi.
I got some bad ideas in my head.
Donateur
Offline
 
Posts: 995
Geregistreerd: di sep 20, 2011 3:53 pm

Re: 12g High Hawaiians: De verboden tuin

Berichtdoor Naturelover » do jan 09, 2014 8:33 am

Dit report had ik nog niet gelezen. Heel beeldend beschreven, mijn complimenten. Het doet me ook denken aan een paar van mijn sterkere trips en het is leuk om daar weer aan terug te denken bij het lezen van jouw report :D
I am nature
Avatar gebruiker
Naturelover
Wijs Gebruiker
Offline
 
Posts: 1214
Geregistreerd: wo maart 20, 2013 2:03 am

Re: 12g High Hawaiians: De verboden tuin

Berichtdoor Oblivion95 » do feb 27, 2014 2:05 pm

Bovendien wordt je snel minder bang als je even weggaat van de plek waar je op dat moment bent, dan kom je meteen in een andere sfeer waardoor je de bange gevoelens snel vergeet. Op dezelfde plek blijven versterkt vaak het ongemakkelijke gevoel en raak je eerder verstrikt in mindfucks.


Bedankt voor je reactie!
Ik herinner me nu dat ik op een gegeven moment ben opgestaan om te gaan plassen bij de rivier, en ondanks dat alles er nog heel paddo-achtig uitzag het wel opluchtte om even ergens heen te lopen, dat was wel het moment waardoor ik wat meer terugkwam op aarde.
Avatar gebruiker
Oblivion95
Experimenterende Gebruiker
Offline
 
Posts: 49
Geregistreerd: di dec 10, 2013 4:08 pm

Re: 12g High Hawaiians: De verboden tuin

Berichtdoor djor » wo feb 24, 2016 3:53 pm

Ik heb mij laten vertellen dat de misselijkheid kan komen omdat je waarschijnlijk een lege maag hebt. Het kan knellend zijn. En inderdaad gewoon ietd eten kan al veel schelen.

Mooi tripreport :roll2:
Ik ga de zaterdag dezelfde truffels proberen ik hoop op net zulke visuals als jij :keta:
Done: wiet, hasj, spacecake, LSA, XTC, 2-CB, truffels
To do: MDMA, LSD, paddo's

Still confused, but why?
djor
Experimenterende Gebruiker
Offline
 
Posts: 44
Geregistreerd: do jan 21, 2016 11:41 am


  • Gelijkaardige topics
    Reacties
    Bekeken
    Laatste post

Keer terug naar Tripreports - Psychedelica

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

Royal Queen Seeds banner