Afgelopen zaterdag bevond ik mij op Psy-Fi festival ergens in Friesland. Het was de eerste keer en ik moet zeggen dat het echt een geniaal evenement is. Na een aardige eerste nacht slecht geslapen te hebben (combinatie van mijn gevoeligheid voor amfetamine en Duitse buren met een ouderwetse ghetto blaster) besloten we met z'n 4en aan de 1P-LSD te gaan. Mijn ervaring met deze stof is dat het zo goed als niet te onderscheiden is van 'normale' LSD, een stof waar ik redelijk ervaring mee heb (zo'n 7 trips, varierend van 70 tot 150 microgram, ook microdose ik eens in de zoveel tijd). 1P-LSD had ik een keer eerder gedaan, zo'n 140-150 microgram. Verder heb ik met vrij veel stofjes wel ervaring, in verschillende dosissen, en trip ik gemiddeld zo'n 1 keer per maand. Al had ik voor deze situatie al 6 weken geen psychedelica aangeraakt.
Eenmaal ingenomen gingen we rondlopen op het terrein, wat eigenlijk totaal is ingericht als ultieme optimalisator voor de set/setting component van je trip; veel groen, veel ruimte, water, chill stages, etc. Het feit dat je zeker niet de enige bent die aan het trippen is werkt ook mee. Na een uur of wat had een van ons een chill plekje aan het water gevonden om te zitten, omdat het bij iedereen toch wel aardig in begon te werken.
Het was een vrij adembenemend uitzicht vanaf die plek en iedereen staarde dan ook recht vooruit. Een vrij ultiem gevoel van rust kwam in mij opzetten, mede door het rustige in en uitademen van de frisse lucht in die omgeving, waar een van ons zich heel erg op focuste, en waar ik graag aan meedeed. Het extreem heldere en rustige gevoel leek zich nu totaal meester van mij te maken; het leek alsof ik langzaam een soort van 'inzoomde' op dit gevoel; af en toe kwamen er herinneringen van dromen of situaties voorbij van jaren terug, die ik allang dacht vergeten te zijn.
Hierna was ik er niet meer. Ik voelde niks meer. Ik
dacht niks meer, iets dat mij nog nooit is overkomen. Ik hoorde nog wel gepraat om mij heen maar dacht hier niks over, vond er niks van. Het leek erop dat ik het eindelijk met mezelf eens was; alsof mijn gedachten alleen maar de functie hadden om conflicten met mezelf uit te drukken, om mezelf te overtuigen van een potentieel tegenargument tegenover het moment zelf, het nu. Ook was er geen tijd. Zo'n 3 uur hebben we daar gezeten bleek uiteindelijk, maar zelf kan ik hier geen vinger op leggen. Deze tijdloosheid drukte zich des te meer uit in het constante, dit niet denken leek er altijd al te zijn geweest, zonder begin of einde en er waren geen flows of golven van intensiteit zoals ik dat normaal wel eens ervaar tijdens een trip, het
was gewoon zo. Het enige wat er was, was het uitzicht waar ik naar keek voordat ik in deze staat was.
Toch begon het op een gegeven moment af te zwakken; ik keek om mij heen en zag de rest van het groepje zich prima vermaken. Ik kon ze aankijken en alleen maar goed in en uitademen en termen als 'wtf' uitkramen. We liepen het terrein weer op en ik voelde mij uitermate helder, zoals ik me nog nooit gevoeld heb.
De rest van de trip hebben we over het terrein gedwaald en nog wat jointjes gerookt. Ik ben nog steeds op een positieve manier overrompeld door deze ervaring. Het leek totaal niet op de andere psychedelische ervaringen die ik heb gehad, het was iets totaal anders. Het heeft mijn visie op trippen dan ook totaal veranderd en het respect wat ik ooit had voor deze stofjes weer opnieuw enorm veel leven ingeblazen.
Laatst bijgewerkt door
omerobert op ma apr 04, 2016 11:11 am, in totaal 1 keer bewerkt.