nooit echt bij stil gestaan

Ik heb er nooit echt stil bij gestaan dat voor sommige mensen de kleinste hoeveelheid drugs een verslaving kan worden met ernstige gevolgen .
Ben zelf ook wel een regelmatige gebruiker van alles wat je ook maar kan voorstellen coke , speed , mdma , special , cannabis , hasj en Gbl en dit al van mijn 17 de .
Ik ben er nu 38 maar nooit ergens aan blijven hangen maar heb wel een periode tussen mijn 27 ste en 30ste erg veel aan de speed gehangen maar heb zelf kunnen inzien dat het meer stuk maakte dan goed .
Sinds kort heb ik een nieuwe vriendin en ben er achter gekomen dat ze wel fel verslaafd is aan de speed en de GHb en probeer haar zoveel mogelijk goede moed in te spreken om er van af te geraken .
Het valt mij zelfs zwaar om er de moed in te houden en tot haar door te dringen

voel me echt kut en kan het met geen woorden beschrijven er rest me enkel nog één grote leegte

Hey,

Na al die jaren dope is je chemische huishouding wat in de war. Dat lege gevoel dat je nu hebt, komt daar voor een groot deel uit. Geen nood, je hersenen zijn in staat om zichzelf ongeveer volledig te herstellen. Het belangrijkste is om nu een lange periode geen drugs te gebruiken. (minstens 2 jaar)
Heel belangrijk is om veel te sporten. (lees 5x/week een half uur per dag) Zie drugs als een hoofdstuk uit je leven dat je nu wegwerpt en gaat vergeten. Sport is ideaal om je hersenen terug te stimuleren.
Het bevordert aanmaak en groei van neuronen, zorgt dat je beter slaapt, laat je goed voelen etc.
Zoek misschien ook een hobby om je vrije tijd nuttig te besteden.
De belangrijkste tips die ik je kan geven:
- sporten (dit is veruit de beste manier om je lichaam te laten herstellen)
- meditatie/yoga
- tryptofaan rijk dieet

Als je bovenstaande tips volgt, zal dat lege gevoel rap verdwijnen en keert de kleur terug in je leven.
Misschien is dit ietwat hard, maar je moet je goed afvragen of je vriendin wel de juiste is.
The mind of junky has no borders... Zoek medische hulp voor het te veel escaleert.

Veel succes.

PS: post hier af en toe hoe het met je gaat.

ik krijg het haar jammer genoeg niet uit haar hoofd gepraat en haar moeder weet van het probleem en zegt dat ze er aan werken maar in werkelijkheid doet ze geen enkele moeite om professioneel hulp in te schakelen .
ik heb haar vandaag voor de keuze gezet Ik of de drugs
verder voel ik me totaal machteloos en zo teleurgesteld en het doet verdomd zeer om toe te zien hoe iemand je zo uit de handen glipt waar je zo veel om geeft en de macht niet voor bezit om der iets aan te doen

ik kan dit met geen woorden beschrijven zo rot voel ik me

Eerst en vooral: het is jouw schuld niet. Het is eigen aan de mens om macht over alles te willen hebben, helaas is dat nog niet aan de orde...
Misschien moet je eens proberen te praten over de gevolgen en risico's van haar gebruik/gedrag atm.
Ze moet beseffen wat ze met haar leefomgeving doet.

Eindelijk begint ze het beetje bij beetje in te zien .
Met kleine stappen gaat het eindelijk eens de goed kant uit maar ik krijg het meeste te verduren natuurlijk en krijg van alles naar mijn hoofd geslingerd en krijg overal de fout van tjonge jonge
Maar goed dat ik heel wat kan verdragen en veel geduld heb .
Ze is er nu bijna 4 weken vanaf gebleven met als gevolg dat ze zeer snel op de tenen zijn getrapt bij het minste beetje als je eens iets zegt wat alleen maar goed bedoeld is .
Ze slaapt enorm veel en is totaal futloos en probeer haar zoveel mogelijk bezig te houden met leuke dingen te doen in't weekend en ze terug proberen te laten genieten van de dag dagelijkse dingen .
Door de week is haar moeder en zoon er om ze bezig te houden als ik er niet ben .
Ik moet zeggen dat ik best wel trots op haar ben dat ze terug de wilskracht heeft om er vanaf te blijven .

goed nieuws blijf volhouden!

Adhdave schreef:Eindelijk begint ze het beetje bij beetje in te zien .
Met kleine stappen gaat het eindelijk eens de goed kant uit maar ik krijg het meeste te verduren natuurlijk en krijg van alles naar mijn hoofd geslingerd en krijg overal de fout van tjonge jonge
Maar goed dat ik heel wat kan verdragen en veel geduld heb .
Ze is er nu bijna 4 weken vanaf gebleven met als gevolg dat ze zeer snel op de tenen zijn getrapt bij het minste beetje als je eens iets zegt wat alleen maar goed bedoeld is .
Ze slaapt enorm veel en is totaal futloos en probeer haar zoveel mogelijk bezig te houden met leuke dingen te doen in't weekend en ze terug proberen te laten genieten van de dag dagelijkse dingen .
Door de week is haar moeder en zoon er om ze bezig te houden als ik er niet ben .
Ik moet zeggen dat ik best wel trots op haar ben dat ze terug de wilskracht heeft om er vanaf te blijven .

Vitamine C inname kan helpen op wat meer natuurlijke wijze energie te geven. Ook kan ze tyrosine slikken om het energie niveau omhoog te trekken (al twijfel ik erover of ze dit maandenlang zou moeten slikken, maar kortere periode kan prima). Voor het mentale gedeelte zou eventueel piracetam en/of vinpocetine een verbetering kunnen brengen, al geeft dit misschien meer een soort vorm van rust/helderheid dan echt blijdschap. Om direct het geluksgevoel een handje te helpen kan ze ook (tijdelijk) 5-HTP slikken. Al twijfel ik daarover, omdat enerzijds pep nauwelijks invloed heeft op het serotonine niveau, aan de andere kant zou ze zich door alleen een laag dopamine gehalte niet per se ongelukkig/chagrijnig moeten zijn, alleen futloos en moe. Serotonine heeft echter weer een onderdrukkend effect op dopamine, dus ja, of dat gewenst is is ook maar de vraag.

Vitamine C (1000 mg time release capsule smorgens en savonds), vinpocetine (smorgens en savonds 10 mg bv) en piracetam vind ik persoonlijk wel aanraders. En compleet ongevaarlijk zonder neurotoxische effecten.

En gewoon een algehele gezonde voeding met veel fruit natuurlijk...

dank je wel voor de info ik ga het haar zeker eens voorleggen . Ik ben in ieder geval al blij dat ze van de rommel kan af blijven en dat ze echt wel open een eerlijk tegenover me is ook al krijg ik er ongewild dikwijls op mijn donder maar dat hoort nu eenmaal bij de afkick zeker . Thnx Gman007

Dreuge schreef:goed nieuws blijf volhouden!

Thnx

Gman007 schreef:

Adhdave schreef:Eindelijk begint ze het beetje bij beetje in te zien .
Met kleine stappen gaat het eindelijk eens de goed kant uit maar ik krijg het meeste te verduren natuurlijk en krijg van alles naar mijn hoofd geslingerd en krijg overal de fout van tjonge jonge
Maar goed dat ik heel wat kan verdragen en veel geduld heb .
Ze is er nu bijna 4 weken vanaf gebleven met als gevolg dat ze zeer snel op de tenen zijn getrapt bij het minste beetje als je eens iets zegt wat alleen maar goed bedoeld is .
Ze slaapt enorm veel en is totaal futloos en probeer haar zoveel mogelijk bezig te houden met leuke dingen te doen in't weekend en ze terug proberen te laten genieten van de dag dagelijkse dingen .
Door de week is haar moeder en zoon er om ze bezig te houden als ik er niet ben .
Ik moet zeggen dat ik best wel trots op haar ben dat ze terug de wilskracht heeft om er vanaf te blijven .

Vitamine C inname kan helpen op wat meer natuurlijke wijze energie te geven. Ook kan ze tyrosine slikken om het energie niveau omhoog te trekken (al twijfel ik erover of ze dit maandenlang zou moeten slikken, maar kortere periode kan prima). Voor het mentale gedeelte zou eventueel piracetam en/of vinpocetine een verbetering kunnen brengen, al geeft dit misschien meer een soort vorm van rust/helderheid dan echt blijdschap. Om direct het geluksgevoel een handje te helpen kan ze ook (tijdelijk) 5-HTP slikken. Al twijfel ik daarover, omdat enerzijds pep nauwelijks invloed heeft op het serotonine niveau, aan de andere kant zou ze zich door alleen een laag dopamine gehalte niet per se ongelukkig/chagrijnig moeten zijn, alleen futloos en moe. Serotonine heeft echter weer een onderdrukkend effect op dopamine, dus ja, of dat gewenst is is ook maar de vraag.

Vitamine C (1000 mg time release capsule smorgens en savonds), vinpocetine (smorgens en savonds 10 mg bv) en piracetam vind ik persoonlijk wel aanraders. En compleet ongevaarlijk zonder neurotoxische effecten.

En gewoon een algehele gezonde voeding met veel fruit natuurlijk...

dank je wel voor de info ik ga het haar zeker eens voorleggen . Ik ben in ieder geval al blij dat ze van de rommel kan af blijven en dat ze echt wel open een eerlijk tegenover me is ook al krijg ik er ongewild dikwijls op mijn donder maar dat hoort nu eenmaal bij de afkick zeker . Thnx Gman007

Ik heb bij pep ook nooit echt stilgestaan

Hendrik272 schreef:Ik heb bij pep ook nooit echt stilgestaan

Verstand komt met de jaren zijt maar zeker . Ik heb het eerst bij me zelf ondervonden en nu nog eens met mijn vriendin

Was een flauwe woordspeling die misschien niet helemaal past in dit topic.

Hendrik272 schreef:Was een flauwe woordspeling die misschien niet helemaal past in dit topic.

Hey nee hoor ik kan dat best wel hebben Vroeger dacht ik er net het zelfde over toen ik 20 jaar was dacht ik dat mijn leven ten einde zou zijn op mijn 30ste en deed maar op als een gek maar als je eenmaal tot besef komt hoeveel mensen rondom je waar je vroeger zo veel mee uitgespookt een beleefd heb er opeens niet meer zijn door al die toestanden doen word je wereld opeens heel klein en hecht je veel meer belang aan de weinige mensen die er nog zijn . En zeker als het er opeens iemand is waar je enorm veel om geeft en waar je de rest van je leven mee wil doorbrengen en er achter komt dat ze zo afhankelijk is van de speed . Ik weet hoe het is want ben zelf ook een zwaar gebruiker geweest en weet wat het is om in die roes te leven . En geloof me ik heb heel wat mensen laten stikken die het goed met me bedoelde , maar ik was zo in mijn eigen wereld dat het me allemaal geen fuck kon schelen want het was mijn leven en nam toch van niemand iets aan . Ik ben der nu 38 en heb een heel andere kijk gekregen op het leven niet zo dat ik een heilige ben geworden daar vanaf maar je denk wat meer na wat de risico's er allemaal van kunnen zijn .
Ik neem je zeker niks kwalijk

Heeft voor jou nu alleen maar voordelen dat je je kan inleven in je vriendin, en zij niet kan denken van "hij weet er toch niks van". Hoe dan ook is verslaving altijd een moeilijke situatie, en is er niet altijd een goede oplossing, maar moet je kiezen voor de minst slechte oplossing.

tja het was te denken .... met haar gaat het beter ... maar ik heb de schop gekregen .... als hier ooit nog een vervolg van gaat zijn ... wie weet ... zo is het leven hé

Adhdave schreef:tja het was te denken .... met haar gaat het beter ... maar ik heb de schop gekregen .... als hier ooit nog een vervolg van gaat zijn ... wie weet ... zo is het leven hé

Veel sterkte. Het leven is een rollercoaster die zowel door de regen als zon gaat.
Junks hun denkpatroon is anders, gesluierd in de mist van dopegebruik maken ze hun omgeving kapot. In ieder geval heb je je best gedaan, sterk van je, velen haken gewoon af.

Dus er is toch nog een vervolg
Na een paar weken niks van haar gehoord te hebben kreeg ik opeens een sms ( ik mis je xxx ) en hebben we weer eens afgesproken en wist ze me te vertellen dat ze volledig uit haar zelf gestopt was en nu al 2 maand zonder speed door het leven gaat .
Ze heeft het zelf eindelijk ingezien dat ze zo niet verder kon .
Ze is eindelijk minder depressief en meer met haar gedachten aanwezig kan eindelijk weer eens lachen wat ik enorm van haar miste .
Alleen het vermoeid zijn en heel vroeg in slaap vallen blijft nog wat hangen een hoop dat daar ook snel verandering in zal komen .

Hoe zeggen ze dat ook al weer , de volhouder wint ))
In ieder geval ik blijf haar steunen omdat ik zelf weet hoe moeilijk het is om uit die waanwereld te komen

Never stop making wishes

Dit vind ik leuk om te lezen! Heel veel succes

Mooi nieuws

Om de slaap tegen te gaan moet je vriendin zichzelf pushen met cardio / sporten. Dan is ze er echt zo van af! Als ze 1 - 2 weekjes dagelijks of om de dag zichzelf helemaal uitput op de fiets of met hardlopen voelt ze zich zo weer fit! Maar mooi dat het een stuk beter gaat

Deze post zal ik onthouden voor als het weer eens allemaal tegen zit, het weer slecht is en ik in de file sta. Fantastisch om te weten dat de zon toch nog opkomt
Gman zijn advies ben ik 300% mee eens. Sporten is de enigste manier om weer volledig fit te worden.

heel eerlijk ... ik sta versteld van mezelf dat ik zoveel geduld voor haar heb kunnen opbrengen want ik heb het er dikwijls moeilijk mee gehad pfoe..

Thanks voor de reacties en de tips die ik hier gekregen heb
dat heeft me er ook best aardig door geholpen

Grtzzz have a nice weekend and stay clean ... for a moment anyway but safe

Echt een mooi verhaal. Jij en je vriendin hebben allebei een zeer sterk karakter. Allebei willen jullie vechten voor iets speciaals. Dat is mooi om te zien. Ik denk dat velen daar nog van kunnen leren. Peace for you both

goed dat jullie je er doorheen geslagen hebben ghb is echt kut om van af te komen!

Leuk om zo een positieve afloop te lezen van je verhaal.

Volhouden is de boodschap, maar echt knap van jouw vriendin en van jezelf!!!

Het blijft goed gaan mijn vriendin blijft er goed vanaf
Wat is me dat een opluchting na bijna 10 maanden
Heel veel op mijn tanden bijten en maar proberen om op een rustige en menselijke manier
het haar bij het verstand te brengen
Ze heeft bijna 18 jaar dagelijks van die zooi gebruikt
Ze is meer gemotiveerd om terug leuke dingen te doen en vooruit te kijk
en veel minder depressief .
Ook is ze er meer terug met haar gedachten erbij wat vroeger niet het geval was .
Ze is ook terug aan het sporten en ze merkt zelf dat het week na week stukken beter gaat .

Waar een wil is .... is ook een weg

Have a nice weekend peepzzz

Goed nieuws! volhouden! En idd sporten kan echt magisch werken!

Davinci schreef:Hey,

Na al die jaren dope is je chemische huishouding wat in de war. Dat lege gevoel dat je nu hebt, komt daar voor een groot deel uit. Geen nood, je hersenen zijn in staat om zichzelf ongeveer volledig te herstellen. Het belangrijkste is om nu een lange periode geen drugs te gebruiken. (minstens 2 jaar)
Heel belangrijk is om veel te sporten. (lees 5x/week een half uur per dag) Zie drugs als een hoofdstuk uit je leven dat je nu wegwerpt en gaat vergeten. Sport is ideaal om je hersenen terug te stimuleren.
Het bevordert aanmaak en groei van neuronen, zorgt dat je beter slaapt, laat je goed voelen etc.
Zoek misschien ook een hobby om je vrije tijd nuttig te besteden.
De belangrijkste tips die ik je kan geven:
- sporten (dit is veruit de beste manier om je lichaam te laten herstellen)
- meditatie/yoga
- tryptofaan rijk dieet

Als je bovenstaande tips volgt, zal dat lege gevoel rap verdwijnen en keert de kleur terug in je leven.
Misschien is dit ietwat hard, maar je moet je goed afvragen of je vriendin wel de juiste is.
The mind of junky has no borders... Zoek medische hulp voor het te veel escaleert.

Veel succes.

PS: post hier af en toe hoe het met je gaat.

Hahahahahahhaaha die man zegt dat hij zich kut voelt om zijn vriendin en jij komt hem vertellen dat hij zich kut voelt om neuronen en zo.

Ik heb het topic even verplaatst naar verslaving.